WENTYLACJA
NASZA OFERTA
Jesteśmy do Państwa dyspozycji w zakresie od wykonania projektu, poprzez montaż i uruchomienie , a następnie serwis, każdej z rodzajów wentylacji mechanicznych.Nasze realizacje opieramy na sprawdzonych podzespołach, gwarantujących poprawną jakość i zadowolenie Użytkownika.Zapraszamy do zapoznania się z rodzajami wentylacji i przepisami związanymi z tymi instalacjami. Informacje te znajdą Państwo poNIŻEJ lub kontaktując się bezpośrednio z nami.TEL. 792 23 02 65
Będzie nam miło móc służyć Państwu naszą wiedzą i wieloletnim doświadczeniem.
WENTYLACJA GRAWITACYJNA
Jest to najpowszechniej występująca forma wentylacji. Polega na tym, że przewietrzane pomieszczenie połączone jest z powietrzem zewnętrznym poprzez szyb wentylacyjny wyprowadzony ponad dach . Powoduje to ciąg powietrza, który rośnie proporcjonalnie do wysokości tak, że w całym pomieszczeniu panuje podciśnienie (efekt kominowy). Gdy równocześnie zadba się o odpowiednie otwory doprowadzające powietrze, to przy dostatecznej różnicy temperatury zewnętrznej i wewnętrznej można osiągnąć znaczną wymianę powietrza. W istocie jednak przy jednakowych temperaturach wewnętrznej i zewnętrznej nie jest możliwy żaden ruch powietrza. Latem, gdy na zewnątrz jest cieplej aniżeli wewnątrz, kierunek ruchu powietrza nawet się odwraca i przez szyb przedostaje się ciepłe powietrze.
Aby również latem pobudzić przewietrzanie przez szyb, dawniej na dole szybu umieszczano urządzenie grzejne, np. grzejnik elektryczny lub otwarty płomień gazowy. Dzisiaj skuteczniejsze i tańsze jest zamontowanie wentylatora.
Jeżeli powietrze, które ma być wyciągane jest znacznie cieplejsze od powietrza w pomieszczeniu, jak np. nad piecami i paleniskami, to ciąg jest naturalnie znacznie skuteczniejszy. Dlatego celowe są okapy (okapy nad piecami, okapy nad źródłami oparów), które zbierają gorące lub wilgotne powietrze i kierują je do szybu wyciągowego. Z drugiej strony mają one też wady takie jak: zmniejszenie widoczności i światła, zbieranie się kurzu na poziomych i nachylonych powierzchniach okapów, wypromieniowywanie ciepła tak, że korzystniej jest ciepło odprowadzać w sposób wymuszony wentylatorami.
W każdym razie naturalna wentylacja grawitacyjna jest w dużym stopniu zależna od różnicy temperatury wewnętrznej i zewnętrznej oraz siły wiatru. Zawodzi ona właśnie wówczas, gdy wentylacja jest najbardziej potrzebna, mianowicie w gorące dni letnie. Jej zastosowywanie ogranicza się zatem do specjalnych przypadków, jak wentylacja budynków inwentarskich, toalet, małych kuchni i podobnych pomieszczeń, o ile dla tych pomieszczeń okresowy brak funkcjonowania wentylacji jest do zaakceptowania.
WENTYLACJA WYWIEWNA (wyciąganie, odsysanie)
Instalacje wywiewne zasysają powietrze za pośrednictwem wentylatora z pomieszczenia i wydmuchują je na zewnątrz, podczas gdy powietrze dopływa przez otwory z sąsiednich pomieszczeń lub z zewnątrz budynku. Ponieważ instalacje wyciągowe wytwarzają w pomieszczeniach podciśnienie, nadają się one w szczególności do zapobiegania rozprzestrzenianiu się zużytego powietrza. Znajdują one zastosowanie w pomieszczeniach o dużym zanieczyszczeniu powietrza gazem, parą, zapachami albo o wysokiej temperaturze, jak np. kuchnie, toalety, garderoby, laboratoria, transformatornie, akumulatornie, kabiny projekcyjne, ciemnie, stajnie itd. Jeżeli zadba się o to, aby powietrze mogło dopływać odpowiednimi drogami, bez wytwarzania ciągu, to te instalacje odsysając są najprostszym i najskuteczniejszym środkiem do polepszenia jakości powietrza. Ich zastosowanie ogranicza się do małych pomieszczeń.
WENTYLACJA NAWIEWNA
Instalacja nawiewna w przeciwieństwie do wywiewnej zasysa powietrze z zewnątrz i tłoczy je do wentylowanych pomieszczeń. Nadmiar powietrza odpływa przez drzwi, okna, inne otwory i nieszczelności do otaczających pomieszczeń względnie na zewnątrz. Instalacje te wytwarzają więc w pomieszczeniu nadciśnienie tak, że uniemożliwiony jest dopływ niepożądanego powietrza. Zimą wymagane jest ogrzewanie doprowadzanego powietrza do temperatury pokojowej za pomocą nagrzewnicy powietrza, którą podłącza się do źródeł energii, np. prądu elektrycznego, gazu, pary albo gorącej wody, ażeby zapobiec wychłodzeniu pomieszczeń.
Stosowanie instalacji nawiewnej w praktyce ogranicza się do pomieszczeń typu: biura, warsztaty, sklepy, hale wystawowe, w których nie istnieje silne zanieczyszczenie powietrza, a wtłoczone powietrze może łatwo ujść przez okna i drzwi do otoczenia lub na zewnątrz.
Główne elementy składowe instalacji: wentylator powietrza nawiewanego, nagrzewnica powietrza, filtr pyłowy, przewody powietrzne i elementy nawiewne.Stosowanie filtru powietrza jest celowe, ażeby uniknąć zanieczyszczeń w pomieszczeniu i na nagrzewnicy.
INSTALACJE WENTYLACYJNE WYWIEWNO - NAWIEWNE
Zwłaszcza przy dużych pomieszczeniach celowe jest stosowanie równocześnie instalacji nawiewnej i wywiewnej. Przez odpowiednie ustalenie ilości powietrza nawiewanego i wywiewanego z pomieszczeń można wytworzyć stosownie do potrzeb ograniczone nad- lub podciśnienie. Jest to najbardziej odpowiedni sposób wentylacji dla prawie wszystkich, zwłaszcza większych pomieszczeń, jak np. wszelkiego rodzaju sale, teatry, kina, restauracje, hale fabryczne itd. W tych instalacjach możliwe jest odzyskiwanie ciepła. Różnorodne są możliwości rozmieszczania wentylatorów nawiewnych i wyciągowych, kanałów, oraz elementów dystrybucji powietrza.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
(Dz. Ustaw nr 75, poz. 690)
fragment
Dział IV Rodział 6
Klimatyzacja i wentylacja
§ 147
1. Klimatyzacja powinna zapewniać odpowiednią jakość środowiska wewnętrznego, w tym wielkość wymiany powietrza, jego czystość, temperaturę, wilgotność względną, prędkość ruchu w pomieszczeniu, przy zachowaniu przepisów odrębnych i wymagań Polskich Norm dotyczących wentylacji, a także warunków bezpieczeństwa pożarowego i wymagań akustycznych określonych w rozporządzeniu.
2. Wentylację mechaniczną lub grawitacyjną należy zapewnić w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, w pomieszczeniach bez otwieranych okien, a także w innych pomieszczeniach, w których ze względów zdrowotnych, technologicznych lub bezpieczeństwa konieczne jest zapewnienie wymiany powietrza.
3. Klimatyzację należy stosować w pomieszczeniach, w których ze względów użytkowych, higienicznych, zdrowotnych lub technologicznych konieczne jest utrzymywanie odpowiednich parametrów powietrza wewnętrznego określonych w przepisach odrębnych i w Polskiej Normie dotyczącej parametrów obliczeniowych powietrza wewnętrznego.
4. Instalowane w budynkach urządzenia do klimatyzacji, o których mowa w przepisie odrębnym dotyczącym efektywności energetycznej, powinny odpowiadać wymaganiom określonym w tym przepisie.
§ 148
1. Wentylację mechaniczną wywiewną lub nawiewno-wywiewną należy stosować w budynkach wysokich i wysokościowych oraz w innych budynkach, w których zapewnienie odpowiedniej jakości środowiska wewnętrznego nie jest możliwe za pomocą wentylacji grawitacyjnej. W pozostałych budynkach może być stosowana wentylacja grawitacyjna.
2. W pomieszczeniu, w którym jest zastosowana wentylacja mechaniczna lub klimatyzacja, nie można stosować wentylacji grawitacyjnej. Wymaganie to nie dotyczy pomieszczeń z urządzeniami klimatyzacyjnymi nie pobierającymi powietrza zewnętrznego.
3. W pomieszczeniu zagrożonym wydzieleniem się lub przenikaniem z zewnątrz substancji szkodliwej dla zdrowia bądź substancji palnej, w ilościach mogących stworzyć zagrożenie wybuchem, należy stosować dodatkową, awaryjną wentylację wywiewną, uruchamianą od wewnątrz i z zewnątrz pomieszczenia oraz zapewniającą wymianę powietrza dostosowaną do jego przeznaczenia, zgodnie z przepisami o bezpieczeństwie i higienie pracy.
4. W pomieszczeniu, w którym proces technologiczny jest źródłem miejscowej emisji substancji szkodliwych o niedopuszczalnym stężeniu lub uciążliwym zapachu, należy stosować odciągi miejscowe współpracujące z wentylacją ogólną, umożliwiające spełnienie w strefie pracy wymagań jakości środowiska wewnętrznego określonych w przepisach o bezpieczeństwie i higienie pracy.
§ 149
1. Strumień powietrza zewnętrznego doprowadzanego do pomieszczeń, nie będących pomieszczeniami pracy, powinien odpowiadać wymaganiom Polskiej Normy dotyczącej wentylacji, przy czym w mieszkaniach strumień ten powinien wynikać z wielkości strumienia powietrza wywiewanego, lecz być nie mniejszy niż 20m3/h na osobę przewidywaną na pobyt stały w projekcie budowlanym.
2. Strumień powietrza zewnętrznego doprowadzonego do pomieszczeń pracy powinien odpowiadać wymaganiom określonym w przepisach o bezpieczeństwie i higienie pracy.
3. Powietrze zewnętrzne doprowadzone do pomieszczeń za pomocą wentylacji mechanicznej lub klimatyzacji, zanieczyszczone w stopniu przekraczającym wymagania określone dla powietrza wewnętrznego w przepisach odrębnych w sprawie dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia, powinno być oczyszczone przed wprowadzeniem do wentylowanych pomieszczeń, z uwzględnieniem zanieczyszczeń występujących w pomieszczeniu. Wymaganie to nie dotyczy budynków jednorodzinnych, mieszkalnych w zabudowie zagrodowej i rekreacji indywidualnej.
4. W pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi, wentylowanych w sposób mechaniczny lub klimatyzowanych, wartości temperatury, wilgotności względnej i prędkości ruchu powietrza w pomieszczeniach należy przyjmować do obliczeń zgodnie z Polską Normą dotyczącą parametrów obliczeniowych powietrza wewnętrznego.
5. Dla pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, wentylowanych w sposób naturalny, wartości temperatury wewnętrznej w okresach ogrzewczych należy przyjmować do obliczeń zgodnie z tabelą w § 134 ust. 2.
§ 150
1. W przypadku zastosowania w budynku przepływu powietrza wentylacyjnego między pomieszczeniami lub strefami wentylacyjnymi, w pomieszczeniu należy zapewnić kierunek przepływu od pomieszczenia o mniejszym do pomieszczenia o większym stopniu zanieczyszczenia powietrza.
2. Przepływ powietrza wentylacyjnego w mieszkaniach powinien odbywać się z pokoi do pomieszczenia kuchennego lub wnęki kuchennej oraz do pomieszczeń higieniczno sanitarnych. W instalacjach wentylacji i klimatyzacji nie należy łączyć ze sobą przewodów z pomieszczeń o różnych wymaganiach użytkowych i sanitarno-zdrowotnych. Nie dotyczy to budynków jednorodzinnych i rekreacji indywidualnej.
3. W instalacjach wentylacji i klimatyzacji przewody z pomieszczenia zagrożonego wybuchem nie mogą łączyć się z przewodami z innych pomieszczeń.
4. Instalowane w pomieszczeniu urządzenia, w szczególności zużywające powietrze, nie mogą wywoływać zakłóceń ograniczających skuteczność funkcjonowania klimatyzacji.
5. W pomieszczeniu z paleniskami na paliwo stałe, płynne lub z urządzeniami gazowymi pobierającymi powietrze do spalania z pomieszczenia i z grawitacyjnym odprowadzeniem spalin przewodem od urządzenia stosowanie mechanicznej wentylacji wyciągowej jest zabronione.
6. W pomieszczeniach, które należy chronić przed wpływem zanieczyszczeń z pomieszczeń sąsiadujących i z otoczenia zewnętrznego, należy stosować wentylację mechaniczną nadciśnieniową.
7. W instalacjach wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej lub klimatyzacji o wydajności co najmniej 10.000 m3/h należy stosować urządzenia do odzyskiwania ciepła z powietrza wywiewanego.
8. Przewody prowadzone przez pomieszczenia lub przestrzenie nieogrzewane powinny mieć izolację cieplną spełniającą wymagania określone w § 267 ust. 1.
9. Przewody instalacji klimatyzacji, przewody stosowane do recyrkulacji powietrza oraz prowadzące do urządzeń do odzyskiwania ciepła, a także przewody prowadzące powietrze zewnętrzne przez ogrzewane pomieszczenia, powinny mieć izolację cieplną i przeciwwilgociową.
§ 154
1. Urządzenia i elementy wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny być stosowane w sposób umożliwiający uzyskanie zakładanej jakości środowiska w pomieszczeniu przy racjonalnym zużyciu energii.
2. Instalacje klimatyzacji powinny być wyposażone w odpowiednie urządzenia pomiarowe służące do sprawdzania warunków pracy i kontroli zużycia energii.
3. Urządzenia wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, takie jak centrale.
4. Klimakonwektory wentylatorowe, klimatyzatory, aparaty ogrzewcze i chłodząco-wentylacyjne, powinny być tak instalowane, aby była zapewniona możliwość ich okresowej kontroli, konserwacji, naprawy lub wymiany.
5. Centrale wentylacyjne i klimatyzacyjne usytuowane na zewnątrz budynku powinny mieć odpowiednią obudowę lub inne zabezpieczenie przed wpływem czynników atmosferycznych.
6. W przypadku pomieszczeń o specjalnych wymaganiach higienicznych należy stosować centrale wentylacyjne i klimatyzacyjne umożliwiające utrzymanie podwyższonej czystości wewnątrz obudowy, wyposażone w oświetlenie wewnętrzne i wzierniki do kontroli stanu centrali z zewnątrz.
7. Urządzenia wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny być zabezpieczone przed zanieczyszczeniami znajdującymi się w powietrzu zewnętrznym, a w szczególnych przypadkach w powietrzu obiegowym (recyrkulacyjnym), za pomocą filtrów.